Ik had even niet zo'n zin in schrijven. Niet zoveel tijd ook niet. Plus dan was er nog iets dat mijn hart wel even in de schoenen deed zinken, muzikaal gesproken dan. Of eigenlijk moet ik dan zeggen dat ik in mineur stemming was. Niet over alles, maar het was een raar geval.

 

Zoals ik al vertelde heb ik een basgitaar leraar. Die deed dat gewoon belangeloos. Het was leuk, interessant en ook gezellig. Niks aan de hand zou je zo zeggen. Er speelde ook niks op de achtergrond of zo. Soms kon ie niet in verband met werk en soms kon ik niet en dan zat er wel eens een week of twee tussen.

 

Ik weet niet meer helemaal precies. Er zat geloof ik al weer een week of twee tussen maar ik hoorde nog wel van hem. Zoiets van dat ie vanavond niet kon. Of zondag dan kon maar toen kon ik weer niet. Die zondag kreeg ik nog een sms. Toen hield het op. Ik al een keer schrijven of het nog wel goed met hem ging. Want wat wil het geval. Zijn verkering was uit. Dat had ik er tenminste van begrepen. Dus ik dacht die heeft er zwaar de blues van al heeft ie het zelf uit gemaakt. Het rare was dat ik niks terughoorde. Op een sms ook niet en dat was echt niet typisch hem. Dan ga je toch denken of er niet iets gebeurd zal zijn? Je weet maar nooit of iemand een auto ongeluk heeft gehad of ernstig ziek is geworden of wat dan ook. Dus ik eens bellen. Ik begin met het gewone Hallo ik ben die en die en ik dacht ik bel eens om te vragen hoe het met je is........ Zegt ie "oh" toen was het even stil en toen hing hij op. Zo dan....kon ik het weer mee doen dan.

 

Wat er nou echt is dat weet ik niet. Maar mijn vermoeden is dat het niet uit is en dat het dus niet meer mag van haar. Dat is ook wel een beetje lullig als je je altijd hebt voorgedaan als degene die de broek aan heeft in de relatie en dan mag je iets niet meer. Misschien heeft ie ook wel een verbod gekregen om dat uberhaupt aan mij te vertellen. Raar hoor. Het is ook zwaar ironisch maar dat heeft te maken met zaken die ik hier maar niet uit ga leggen en die verder ook niks met muziek te maken hebben.

 

Een verplichting heeft ie niet naar mij. Je zou eerder zeggen omgekeerd. Maar het is een beetje lullig. Als ik er nou echt op uit was geweest hem in te pikken.....maar dat is ook niet zo. Het is bijna grappig. Maar al met al heeft ie me dan nog een heel eind vooruit geholpen in de muziek. Dus ik heb er een voordeel aan gehad. Of zij dat zullen hebben van hun gezellige relatie dat vraag ik me af. Maar daar horen we misschien in de toekomst ooit nog wat van.

 

Ik heb hier nog een akoestische basgitaar staan van hem. Ik heb maar netjes gevraagd wat ik daar nou mee moet want gezien de rare reactie aan de telefoon heb ik niet echt de neiging om hem onaangekondigd langs te gaan brengen. Staat er dalijk iemand met een jachtgeweer achter de deur. Ik heb er nog niks van gehoord. Zelf zit ik ook niet te springen om zo'n gitaar. Als het nou een Fender P-bass was dan zou ik zeggen "leuk, goeie smoes om hem te houden". Ik heb natuurlijk nog geen antwoord gehad op mijn vraag.

 

Dit is allemaal maar giswerk maar ik denk dat ik er niet ver langs zit. God heeft rare kostgangers, toch kan ik er deze keer niet echt om lachen. Het leven is raar en wat verlichting kunnen we allemaal wel gebruiken maar zoals Henri Rollins al zingt: Illumination comes so hard, it makes me see but it leaves its scars and I have the wish that I didn't know what I know now". Goeie tekst heeft dit nummer behalve al die andere goeie dingen die het ook al heeft.

 

 

 

 

2012 ging na 1 gewone week wel heel snel over op "snel". Eerst op mijn werk kreeg ik extra uren, een unicum. Voor vier weken full time werken. Nog één week. Dan is dat project klaar. Toen op 18 januari kreeg ik een nieuwe functie aangeboden. Dat stond al twee jaar op de agenda maar nu moet het natuurlijk alsnog snel snel. Maar ik vond het wel een goede baan. Of het dat is gaan we nu zien dan. En slagroom op de taart vroeg de mevrouw van personeel of mijn dochter iets te doen had. Helaas niet. Nou als ze wilde kon ze ook vier weken komen werken. Dat wilde ze wel. Week 1 is klaar, het gaat goed. Ze vindt het nog best leuk ook.

Op muziekgebied ook al vanalles. Ik lig uit de band. Ik ben eruit gestemd. Ben ik toch blij dat het na een lange moeilijke discussie was. Ik was muzikaler, die andere moesten ze meer werk in steken maar ja hij is van hun leeftijd. Ik vond het toch jammer. Maar goed, hij heeft me er dus, technically speaking, niet uitgespeeld. Maar de zangeres zou haar pa eens vragen. Die speelt met een ander gitaar en die zingen allebei. Of ze niet eens met een bassiste wilde spelen. Dat zagen ze eigenlijk best zitten ook nog. Dus ik heb een songlist en weer wat te doen. Vrijdag ga ik er eens kijken. Die spelen meer buiten de mainstream om in de bluesy corner. Dat komt me wel uit. Daar wilde ik ook al heen. Maar waar is mijn gitaarguru toch? Hoor er niks van. Zijn relatie is uit (leek mij tenminste). Hij heeft misschien ook de blues.

Een ontdekking op de nieuwe songlist is Eric Bibb. Deze kan ik wel ondertussen. Mooie zanger, check het maar.

 

Hoi, daar. Hoe was jullie kerst? Die van mij was wel aardig, maar dat zijn van die dingen die zijn elk jaar hetzelfde. Ga ik hier niet vertellen. Plus ik heb de neiging om nogal niet himmelhoch te juichen over de kerst en dat klinkt dan al gauw negatief. Wat helemaal niet de bedoeling is, maar het is niet alles glitter dat glittert.

Maar anyway. Op muziekgebied ook een beetje vakantie. Dat dacht ik tenminste na de battle for the band. Maar dat gaat anders lopen. Ik ben dus geweest. De repetitie met twee bassisten ging wel goed. Is een aardige jongen. We hoeven elkaar ook de kop niet in te slaan met de basgitaar (zou zomaar kunnen anders met zo'n ding). Hij had een voordeel, hij speelt al langer. Ik had een voordeel, ik had thuis nog meer eelt op mijn vingers geoefend. De gitaar leraar had me een paar leuke tips gegeven om interessant te klinken. En zowaar hoor ik in de pauze een bandlid zeggen dat het een moeilijke keuze ging worden want hij vond de bassisten beide goed. Was mijn hele jaar weer goed.

Maar de vraag was dus: "blijf ik er in?". Blijkbaar kostte dat dus enige discussie en ze hebben beide bassisten gevraagd om zo nog drie keer te repeteren zodat ze een meer gegronde keuze kunnen maken. Ik vind het best. Alles wat ik meespeel leer ik van. Blijkbaar heeft iemand wel een goed woordje voor me gedaan. Ze hadden ook boem bats voor de leeftijd van de ander kunnen kiezen. Die is 23 en hun zouden allemaal mijn kinderen kunnen zijn. Dus wordt vervolgd. Het is een beetje een reis van the battle for the band tot aan the bands battle for you. Dat laatste lijkt me ook wel een ervaring.

Maar nu wel weer nog meer nieuwe nummers doorgekregen. Foei. Dus maar een beetje rustig nummer deze keer. Zonder basgitaar. Hoef ik niet mee te spelen. Kan ik er mooi bij gaan zitten. Smith & Burrows ~ Funny looking angels.

Zoals gezegd, ik mocht in de band op voorlopige basis. Op 18 december is de volgende repetitie. Ik overal tabs (bladmuziek) zoeken en maar oefenen. Toen kwam er vorige week een mailtje. Ze hadden een andere bassist van 23 die komt uitproberen op die repetitie. Ik kon gerust ook komen maar ze wilden het wel even melden en misschien moest ik daar nog even over nadenken. Hmmmmm, ok dat zou ik dan maar eens doen. Ik ben echter nogal bescheiden en geneigd om te denken dat ieder ander beter speelt (enige logica heeft dit wel als je nog geen heel jaar bezig bent).

Door allerlei familie omstandigheden wederzijds was de gitaarleraar al een tijdje niet geweest. Afgelopen dinsdag ging het echter wel door. Het lijkt onderhand meer op gewoon visite als op muziekles. Dus ik vertelde van de mail. Hij vroeg al meteen of ik had geantwoord maar dat was dus niet zo. Ik zei dat ik enigzins meer neigde naar dan maar niet gaan en ik vroeg of hij dan een tip had. Zegt ie:"Nou je moet gewoon gaan en zorgen dat die gast je niet van het podium afspeelt!!". Hij zei dat op zo'n toon dat ik er om moest lachen. Maar het was ook wel leuk dat hij dat zei, dat is toch alsof iemand zegt dat je dat best kan.

"Ja" zegt hij er nog achteraan, "muziek is niet alleen noten hoor en op de gitaar spelen. Je moet er wel gaan staan. Muziek is ook houding, je leert er persoonlijkheid van". Dus mijn gitaarleraar is in meer dan één opzicht een echte mister Myagi en dan ben ik zijn karate-kid. Ik zal wel laten weten hoe het verder gaat. Van de band kreeg ik bericht terug dat het leuk was als ik toch kwam en dat we er wat gezelligs van gingen maken. Ok dan!! Hold on I'm coming (Hanni el Khatib, frisse vent is dat)

Ik wil eigenlijk al weer van leer trekken, maar toen dacht ik dat ik ook niet kan weten of jullie niet net zo hard genaaid worden. Want dat kan ik ook niet weten. Ik had vrijdag een briefje van ons aller belastingdienst. Ik denk waarom krijg ik duizend euro !! minder?? Nou ons aller regering heeft de alleenstaande ouderkorting voor kinderen boven de 12 zelfs afgeschaft. Aangezien die van mij 18 is, dag alleenstaande ouderkorting. Er is nog een sprankje hoop. Ze voeren het maar vast uit maar het is nog niet door de eerste kamer. Mocht het toch niet doorgaan dan hoor ik nog wel van de belastingdienst, maar de hoop is heel klein. Ik dacht ook al "ik had vaag iets in mijn hoofd van 27 jaar en hey, de grote meid is 18 maar een andere ouder heb ik hier toch nog niet gezien. En het kind zit op dit moment zonder werk, school is geen optie. Dus wou ik al moord en brand gaan schreeuwen. De alleenstaande ouder moet het weer bezuren. Maar allé, misschien moet ik jullie allen eerst maar vragen. Worden jullie dit jaar ook zo zwaar genaaid? Maar hard is het wel. Dat wordt mezelf een salarisje uitbetalen van de kerstbonus. Leuke dingen wordt dan maar boterham met kaas van kopen. Wat an sich dan leuker is als honger hebben.

Maar wat zag ik net in mijn mailbox? Zie vorige log. Ik ben naar de auditie geweest, ik vond het zowiezo een leuke middag. Maar had er verder weinig hoop op. Ik heb alleen geen tijd gehad om er over te berichten. Zieke oude stiefmoeder en zo. Ook nog. Maar verdorie, ze vonden het wel leuk en of ik mijn aanbod om ook zonder officieel bandlid te worden maar wel mee te repeteren wil inlossen. Zo zie je maar weer. Jantje lacht, Jantje huilt en dat alles op één dag.

Maar toch, soms wil ik wel eens het hele servies van al die bestuurders met dikke salarissen tegen de muur kapot slaan, stuk voor stuk en weloverwogen. Daarna begin ik aan hun auto met een bijl. Limp Bizkit uncensored dan maar. Hopelijk wil dat zeggen dat er veel fuck in voorkomt.

 

Nu beweegt er weer wat in mijn kleine muziekwereldje. Zaterdag 19 november auditie bij een beginnende coverband. Ze hebben zo hun twijfels bij mijn leeftijd. Logisch, die zijn allemaal in de twintig. Maar ja, ik weet ook niet of ik hun leuk vind. We zien wel. Daar krijg je wel weer een beetje zo'n proefwerkweek gevoel van, zoals op school.

Ik had gevraagd of ze een paar nummers konden geven die ze dan spelen. Dat hebben ze gedaan. Eén ervan is 4 Non Blondes "What's up". Dat is eigenlijk niet eens zo moeilijk. Maar ja het is een beginnende band. Maar er is nog geen zanger(es) voor zover ik weet. Dus god weet of dit ooit van de grond komt.

Maar mijn leraar heeft ook nog wat. Hij kan me misschien in een soort muzikanten workshop krijgen. Dat zou ik eigenlijk ook heel leuk vinden.

De basgitaar startpagina loopt. Het loopt niet storm maar er komt volk langs en ik heb al een paar linkverzoeken gehad. Gewoon rustig blijven maar en eerst wat opbouwen.

 

"It's just music" zingt Doug Pinnick in de live versie van Music over my Head (King's X, Love, Live Londen, mijn mp3 speler cd van het moment). In de muziek zoals in het leven en het leven is een schouwtoneel.

Dus zag ik een advertentie voor een bassist voor een beginnende coverband. Maar ja, het was beetje te ver. Toch maar even gemaild waar het dan was. Meer vroeg ik niet, twee regeltjes.

Toen had ik hier iets geschreven en dat heb ik weer gewist. Maar het feit was dat ik een antwoord terug kreeg waar ik wat meer informatie over terug stuurde. En toen gebeurde er......niets

En daar heb ik zo mijn gedachten over. En die wilde ik hier dan meedelen. Maar weet je wat, het heeft geen zin. Dat heb ik dan wel geleerd in vijftig jaar. Het is een feit dat mensen altijd iets in hun hoofd hebben. Meestal kant en klaar.En al lees je Psychologie en de Happinez (ik niet) je komt er toch niet achter wat er precies in dat hoofd zit maar toch wordt er van jou verwacht dat je daar aan voldoet. En dan zegt een ander liedje "en nu ga je dansen, klootzak". Over dit nummer was nog ooit ophef. Maar ik snap hem helemaal.

En waarschijnlijk was ik vroeger ook wel zo. Ik dacht als tiener dat je zo na je veertigste absoluut niks meer hoefde te doen. Je had een huis, een auto, een baan en een man en/of gezin. En dan alleen nog maar wachten tot je een keer dood ging. Kwestie van af en toe het huis opruimen. Maar dat ging mooi niet door. Hou ouder je wordt hoe meer je moet doen en hoe moeilijker de opdrachten. Zoals geduld hebben over de domme dingen in dit leven.

Ik wou alleen tussendoor af en toe nog een beetje muziek maken. It's just music. Dansje kan er ook nog wel af. Hier is die klootzak nog een keer.

 

Als beginnende muziek beoefenaar heb ik heel wat gesurfd op de golven van het internet. En alle bruikbare links bij favorieten gezet. Het is nog best ingewikkeld om hapklare brokken info te vinden voor een basgitarist die pas begint. Er zijn best wel sites maar echt veel zijn in het engels. Ik vind dat niet erg. Maar ik kan best snappen dat er genoeg mensen zijn die gewoon voor hun hobby een instrument spelen en ook niet op het conservatorium hebben gezeten. Of met een woordenboek in de hand een onderwerp willen bestuderen dat zowiezo al nieuw voor ze is. Dus op een dag dacht ik aan http://www.startpagina.nl.

De meesten kennen het wel. Het is een enigzins ouderwets ogend concept. Al zeg ik het zelf. Maar vroeg of laat zoek je iets over een onderwerp en je bent het zoeken moe. En dan denk je ineens aan startpagina.nl. Nou, die hadden dus geen pagina over basgitaar!!!! Tadaaaaa, dus ik een berichtje gestuurd met de vraag of ik die niet mocht beginnen? Ja dat mocht. Daar bleek nog heel wat meer achter te zitten en aan vast te zitten maar daar ga ik jullie maar niet mee vervelen. Hij staat online. Heb je nog links, vooral in het Nederlands, meldt ze aan a.u.b. Ook vindt je hem hier rechts bij de rubriek "links". Maar hier is tie dan. De enige echte basgitaar startpagina .

 

Blijkbaar heb ik bij toeval iets gekregen dat niet iedereen krijgt. Ik las ergens dat ze veel verzoeken krijgen maar de meeste onderwerpen bestaan al. Nou is een van de weinige gaten die er dan blijkbaar waren dus ook opgevuld. Eens kijken wat ik er van ga vinden.

Ontdekking van de week op basgebied. Er zijn bassisten moppen!! Dat wist ik nog niet. Het ziet er echter niet goed uit voor de bassist. We worden wel ingeschat op het nivo van de Belg uit onze belgen moppen.

Eerst een mopje dat ik wel grappig vond. Het was een engelstalige site dus excuse my french.
An anthropologist and his assistant were researching a small tribe on a remote South Pacific island and noticed a constant drumbeat coming from a distant mountain. They asked the tribal chief if the constant drumming bothered them.
"Drum beat, good", said the chief. "Drum stops, bad".
"Why? What happens?" asked the anthropoligist.
"Bass solo", the chief replied.

En dan nu het absolute dieptepunt.
Wat kreeg de bassist op zijn IQ test?

Kwijl

En met deze overweging laat ik u met rust om van uw dag te genieten.En bent u bezorgd om uw imago, dan moet u blijkbaar geen bassist worden. Voor mij is het helaas al te laat.

Het is een beetje rustig. Eén lesboek is uit. Moet een beetje zuinig doen dus nr. 2 moet nog even wachten. Sommige liedjes lopen al heel lekker, sommige niet zo. Raar hoe je vingers het een heel makkelijk doen en iets anders verknallen terwijl het niet echt moeilijker lijkt te zijn.

Gitaarspelen liet me over iets nadenken. Iets doms. Maar er zijn geen domme vragen, zeggen ze. In ieder geval bij basgitaar hoef je met je rechterhand alleen met twee of drie vingers die snaren te raken. Maar met je linker moet je aan allerlei dingen denken, en ze zus of zo neerzetten en ze ook nog verplaatsen langs de nek van de gitaar. En dat is voor een rechtshandig iemand als ik. Zou het niet zo moeten zijn dat je eigenlijk met de rechterhand de ingewikkelde dingen moet doen. Schrijven doe je toch ook rechts. Het is wel zo dat je over je rechterhand niet echt nadenkt. Over wat die linkerhand doet wel. En als beginner heel veel natuurlijk. Je kijkt er ook naar. Dat zal wel de truuk zijn dan? Je rechterhand kun je redelijk zelfstandig aan het werk zetten en de linker doet even moeilijke dingen maar onder toezicht.

Ik had een andere muis gevraagd op het werk. Ik voelde wat aan mijn elleboog. Ik had al vaker wat pijntjes aan mijn arm gehad. Voordat ik op de gitaar begon. Maar die gingen weg. Ik was een beetje bang dat het van het gitaarspelen was. Toen werd ik naar de fysio gestuurd. Ik vond het een beetje overdreven, maar misschien toch maar goed. De fysio zei dat het waarschijnlijk het een boven op het ander was. Het zou wel weer weg moeten gaan als de arm er aan gewend raakt. Maar wel rekken en strekken die armen en handen. Dat helpt wel. Het is bijna weg nu. Muzikanten krijgen ook rsi. Meestal als je langere uren speelt. Maar ik ben geen twintig meer. Die andere muis krijg ik vast ook nog wel. Ik had het wel erg rot gevonden als ik nou weer moest stoppen met spelen. Als het nou stoppen met werken was..........

Ik ben nog met een ander internet project bezig over basgitaar. Als het klaar is meer. Nou ja voor die vijf mensen dan die hier af en toe voorbij komen en dit lezen.

Ik ben wel toe aan wat meer muziektheorie om wat meer te leren improviseren. Ik hoop dat we dat vanaf volgende week kunnen doen.Have a rock and roll weekend.